فصل هفتم: در شراب و متعلقّات آن


الشراب: مایه ی آشوب.
النرد و الشاهد و الشمع و النقل: آلات آن.
الچنگ و العود و المزمر : ساز آن.
الشوربا و الکباب: اغذیه ی آن.
الچمن و البستان : موضوع آن.
حجرالاسود : ديك آن.
الزهر : شراب ناشتا.
الفارغ : مست.
المنارغ : مثله.
الآزاده : سرخوش.
العاجز : مخمور.
ملك الموت : ساقی با ريش.
قران النحسين : دو مست ريشدار كه يكديگر را بوسند.
الجليد(نیرومند) : هشيار در ميان مستان.
المضحكه : مست در ميان هوشياران.
المولي الاعظم : پاتوق بزرگ.
الاجنس و السركيس و الخدر : بزرگان شرابخانه.
العربده : نمازی كه در مجلس مستان گذارند.
الدوزخ : مجلس غلبه.
التماشاخانه : مثله.
المماش و الهوائی : آنچه در مستی بخشند و در هشياری نرسانند.
ابوالياس : پيمانه ی بی بن.
هادم اللذّات : رمضان.
ليلة القدر : شب عيد.
الشيطان و البدنفس و الفضول : آنكه بر كنار رقعه ، شطرنج و تخته نرد تعليم
دهد.
الجنه : صحبت  حبیب.
المحنه : لقای رقيب.

/ 1 نظر / 7 بازدید
مريم

قران النحسين‌اش از همه بامزه‌تر بود